درمان آلرژی شغلی

بهترین درمان آلرژی شغلی، اجتناب از عاملِ مسبب آلرژی یا به حداقل رساندن میزان مواجهه است؛ البته تغییر شغل آنهم بدون تحمل پیامدهای نامطلوب اجتماعی اقتصادی آن (مانند از دست دادن درآمد) دشوار است

بهترین درمان در مورد آسم شغلی، اجتناب از عاملِ مسبب آلرژی یا به حداقل رساندن میزان مواجهه است؛ البته تغییر شغل آنهم بدون تحمل پیامدهای نامطلوب اجتماعی اقتصادی آن (مانند از دست دادن درآمد) دشوار است. درمان دارویی آسم شغلی همانند درمان مبتلایان به آسم غیر شغلی است.

در درمان رینیت شغلی، اجتناب کامل از قرار گرفتن در معرض عامل رینیت می تواند پیامدهای اجتماعی اقتصادی نامطلوبی همچون از دست دادن شغل و درآمد داشته باشد. به دنبال آن کاهش مواجهه، درمان دارویی و نظارت پزشکی دقیق می تواند رویکردی قابل قبول بشمار آید.

درمان درماتیت شغلی مبتنی بر اجتناب اکید از مواد مسبب درماتیت و درمان دارویی موضعی می باشد.

در راستای درمان آلرژی شغلی به لاتکس، در صورت وجود کهیر تماسی، استفاده از دستکش های لاتکس بدون پودر یا دستکش های غیر لاتکس معمولاً سودمند واقع می شود و اگر عضو درگیر، بینی باشد، الزامی است که تمامی همکارانِ شخص بیمار از دستکش های لاتکس بدون پودر استفاده نمایند زیرا پودر روان کننده، ذرات لاتکس را در محیط کار آزاد می سازد و آلرژن های لاتکس ممکن است مورد استنشاق قرار گیرند. در صورت آسم یا درماتیت تماسی، اجتناب کامل از دستکش های لاتکس و دیگر محصولات لاتکس توصیه می شود.

پایگاه اطلاع رسانی آلرژی و حساسیت ایران

نظرات کاربران